می خوردن و مست بودن آیین من است      فارغ بودن ز کفر و دین دین من است 

گفتم به عروس دهر کابین تو چیست          گفتا دل خرم تو کابین من است  _"خیام"

درکارگه کوزه گری رفتم دوش       دیدم دوهزار کوزه گویا و خموش 

ناگاه یکی کوزه برآورد خروش       کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش 

اخبار وبلاگ - مدیریت پاورقی های من: پاورقی های من در رویکردی متفاوت علاوه بر اینکه مجموعه حاضر به قوت خود باقی خواهد ماند، از سال جدید (1389) مجموعه برنامه های سریالی را تقدیم حضورتان خواهد کرد که بزودی نمودار آن برای علاقه مندان به این وبلاگ منتشر خواهد شد.

برنامه های سری جدید پاورقی های من؛ بزودی...

لطفا مثل این بچه های 5-6 ساله شروع نکنید به ایراد گرفتن، خودتون خوب می دونید که هر از گاهی ادبی نویسی رو میفرستم خونه مادرزنم تا راحت حرف بزنم! پس کلاس درس اخلاق تعطیل! ضمنا قصد و جهت گیری هم در کار نیست!! پس داستان بافی ممنوع!

بریم سر اصل مطلب: تا حالا هیچ وقت دقیق و موشکافانه به رفتار روزمره مردم نگاه کردید؟ من امروز خوب روی این مسئله کلید کردم و نتایج خوبی هم دستگیرم شد:

1- فیس ... افاده ... کلی ادا و اصول و معذرت می خوام عشوه شتری میان بعد یهو می بینی که طرف حتی بلد نیست با دستگاه ATM (همون عابر بانک خودمون بابا) کار کنه. طرف یک ساعت وایساده تازه داره فکر می کنه که برای چه کاری اومده اینجا!!!! حالا اینا به کنار مردم هم که توی صف همه مهندس تشریف دارندو تند و تند دستور العمل صادر می کنن! بیشین بینیم بـــا!

2- دو قدم جلوتر می رسی به سر چهارراه! بلا نسبت شما ، خیلی ببخشید ولی بُز هم می خواد رد بشه از وسط خیابون اینور و اونورشو نگاه می کنه ولی طفلی مردم ما که وقت از هر چیز براشون مهم تره و ارزش طلا که نه ارزش اورانیوم داره!! دو دقیقه پشت چراغ خطر عابر حاضر نیستن تحمل کنن. 

3- حالا این هم به کنار، سوار تاکسی میشی، یهو راننده پشت چراغ خطر ماشین و ول می کنه و میره به امون خدا! - اِ؟ کجا رفت؟ آقا تشریف بردن کیوسک کنار خیابون سیگار بخرن، پولای کرایه رو بفرستن تو آسمون!! و حالشو ببرن!! اونم پشت چراغ خطر جلوی مامور راهنمایی که قربونش برم حواسش همچین جمعه که فکر کنم عینکشو باید یه 5-6 شماره ببره بالاتر!!  

4- حالا اینا به کنار، طرف شروع می کنه به حرف زدن و کلی منم منم کردن و کلی کلاس گذاشتن! همین که موبایلشون زنگ می خوره آنچنان لهجه بلانسبت ... حرف می زنه که می گی این واقعا همون آدمه؟!

5- از رانندگی مردم محترم شهر هم که اصلا نگو و نپرس! قانون جدید می گه اگر اتومبیلی رد حرکت بود و تو عابر پیاده خودتو نکشیدی کنار، اتومبیل محترم به همراه 4 چرخ گرانقدر می تونه بیاد روت و لهت کنه و بره و ضمنا بند ب اضافه می کنه که ترمز معنی ندارد! و عابر پیاده رو باید نادیده انگاشت!!! و ضمنا در موردی دیگر هم لایی کشیدن، توی ترافیک بوق زدن و مثل ... رانندگی کردن از اوجب واجبات است!  

حالا ما تو این بی فر هنگی محض گرفتاریم، اونوقت یارو دم از دانشگاه رفتن و آینده شغلی و سواد و اقتصاد می زنه!! قانون زندگی ما اینطوریه که اول تکنولوژی و رفاه و پیشرفت و ... رو وارد می کنیم، بعد تازه می خوایم حرف از فرهنگ سازی بزنیم و میایم براش تو بوق و کرنا تبلیغ می کنیم و  بعد هم می گیم کار از کار گذشته و ملت عادت کردن.  

بمانید ... بمانید ... اندر خم همین کوچه تاریک بمانید ...  

باباهه می ره واسه بچش کامپیوتر می خره بعد میگه پسر / دختر گلم بیا برو بازی کن!!! مگه پلی استیشن خریدی ؟؟؟؟ بزارید ببینم تعریف شما از کامپیوتر چیه؟ الان براتون می گم: اول که تاقچه بالا نزارید بگید ما دانشچوییم تحقیق می کنیم!!! منم دانشجو بودم و هستم و از این کلکا بهم نزنید! کامپیوتر برای ما ایرانی ها 4 تا معنی بیشتر نداره: ویدیو - موزیک - بازی - چت! برای همینه که یارو هندیه رو شاخ شرکت مایکروسافت جا داره و ما ایرانی با فرهنگ و ادعای 7-8-9000 سال تاریخ و تمدن تا همین دبی مسخره که با پول خود ما ایرانی ها ساخته شده ازمون برای ورود انگشت نگاری می کنن!!! برید حال کنید... حالا برو مامان و بابا تو سر خودتون بزنید که بچتون یه جا دانشگاه قبول بشه !! نمی خواد آقا جان .. برو به اون غول کوچولوت یاد بده که اول بستنی می خوره پوستشو روی زمین نندازه و اگر هم خیلی مرده و سیگار می کشه ته سیگارشو کف پیاده رو ول نکنه و فرهنگ و شخصیت خانوادگی شو یه جا لو نده! دانشگاه و زبان دوم و موسیقی پیش کش وجودتون!

پی نوشت: زت زیاد!

امروز 2/بهمن 1388 برابر است با جشن یکسالگی وبلاگ پاورقی های من 

Happy Birthday MYFOOTNOTES Blog

2/11/1387 سال گذشته در چنین روزی پاورقی های من آغاز به کار کرد

 چقدر می توان به سادگی چون سنگ بود و سخت گرفت و سخت زیست و چقدر می توان دلی چون دریا داشت و ساده گرفت و به سهولت زندگی را گذراند. اگر همه ما می دانستیم که روزی مرگ فرا می رسد و به زنده بودنمان غره نمی شدیم و خیال نمی کردیم که تا ابد قرار است پابرجا بمانیم. 

چه ساده قبضه ات می کند و چه ساده تر می پذیریش هنگامی که فرا رسد. سکوت و اندکی تامل آمیخته با صبر پاسخ این معمای پیچیده مرگ و زندگی است. 

امروز گذشت و تو رفتی ای دوست... اما در دلهامان همیشه زنده ای ... روحت شاد