شما آینده خودتون رو چطور می بینید؟ تیره یا روشن؟ 

دیشب خیلی حالم گرفته بود، معمولا وقتی توی خونه باشم بی خود و بی جهت شروع می کنم به فکر کردن، برای همین ترجیح می دم که خونه نمونم و برم بیرون، حالا یا توی پارک یا با دوستان بریم این طرف و اون طرف تا لااقل فکر نکنم.  

دیشب خاطرات 4 سال دانشگاهو مرور می کردم و تمام اتفاقاتی که در این مدت رخ داد رو از اساتید و دوستان گرفته تا حواشی دوره دانشجویی. اما به این نقطه رسیدم که نگرانم. نگران آینده. برای رسیدن به امروز خیلی زحمت کشیدم و رنج ها بردم. اما برای رسیدن به فردا هنوز هم باید رنج و زحمت کشید و خون دلها خورد. من آماده ام. فقط نیاز به دعای شماست و آرامش و نیرویی که مزدای اهورا به من می دهد و خردی که مرا مستحکم بر سر عهد و پیمان خویش با وجدان و روح خود وا میدارد.