اشک را رازیست..، کعبه دل هر چند یک بار به شستشو نیاز دارد تا با گلاب اشک، وزنه های سنگین آویخته بر دل را از قامتش فروریزیم وآن هنگام که دست رد و نااُمیدی از سوی زمینیان بی مقدار و تنگ نظر بر سینه ما می خورد و دل شکسته و بی پناهیم، درمحضر آن مهربان همیشه ماندگار، جز اشک چه همراه داریم؟ چه مدت است که صادقانه و در تنهایی اشک نریخته ایم؟