هر جا که گلی و لاله زاری بودست            از سرخی خون شهریاری بودست 

هرجا که بنفشه رسته بر روی زمین          خالی ست که بر روی نگاری بودست 

_^خیام

می خوردن و مست بودن آیین من است      فارغ بودن ز کفر و دین دین من است 

گفتم به عروس دهر کابین تو چیست          گفتا دل خرم تو کابین من است  _"خیام"

درکارگه کوزه گری رفتم دوش       دیدم دوهزار کوزه گویا و خموش 

ناگاه یکی کوزه برآورد خروش       کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش