گرفتار روزگاری هستیم که اهل حقیقی علم در آن اندک اند و مدعیان آن بسیار!. گرفتار روزگاری هستیم که اهل معرفت مبتلا به رنج و محنت اند و پیوسته در اندیشه فرا راهی برای عبور!. تنها آنانی از سعادتمندانند که از خرد خویش بهره جسته و کرامت انسانی را پیشه کنند. پس کوشنده راه خرد و نیک ورزی باش تا در زمره رستگاران باشی. گویند بهشت و حورعین خواهد بود | | آنجا می و شیر و انگبین خواهد بود | گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک | | چون عاقبت کار چنین خواهد بود |
* هرگز دل من ز علم محروم نشد | | کم ماند ز اسرار که معلوم نشد | | هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز | | معلومم شد که هیچ معلوم نشد |
* می خوردن و شاد بودن آیین منست | | فارغ بودن ز کفر و دین دین منست | گفتم به عروس دهر کابین تو چیست | | گفتا دل خرم تو کابین منست |
اشعار منتخب از: حکیم غیاثالدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری |