چقدر می توان به سادگی چون سنگ بود و سخت گرفت و سخت زیست و چقدر می توان دلی چون دریا داشت و ساده گرفت و به سهولت زندگی را گذراند. اگر همه ما می دانستیم که روزی مرگ فرا می رسد و به زنده بودنمان غره نمی شدیم و خیال نمی کردیم که تا ابد قرار است پابرجا بمانیم. 

چه ساده قبضه ات می کند و چه ساده تر می پذیریش هنگامی که فرا رسد. سکوت و اندکی تامل آمیخته با صبر پاسخ این معمای پیچیده مرگ و زندگی است. 

امروز گذشت و تو رفتی ای دوست... اما در دلهامان همیشه زنده ای ... روحت شاد