^{شنبه 29 فروردین 1388} 

کُر، جایی که صدا، وزن و آهنگ می یابد 

جایی که آرامش معنا می شود 

جایی که هیجان اوج میگیرد  

جایی که عشق ناله سر میدهد و نظم تعریف می شود 

کنسرت گروه کُر صمات، به رهبری آزاده عظیمی نخستین برگ از دفتر موسیقی شیراز در سال جدید بود.  

باعث بسی افتخار است که شیراز مهد پرورش این گروه هنری است و امید داریم که در آینده نیز فعالیت های این گروه را بیشتر ببینیم. 

امشب من نیز تماشاگر اجرای گروه کُر صمات در تالار حافظ بودم و باید دست تک تک نوازندگان و خوانندگان آن را فشرد به خاطر اجراهای زیبا به ویژه قطعه والس (والز) و اپرای شبح اپرا که بسیار جالب و دلنشین بود. 

این گروه کُر که کار خود را با رهبری  آزاده عظیمی و با قطعات چهار صدایی سوپرانو، آلتو، تنور و باس ارائه کرد شب به یاد ماندنی را با همراهی نوازندگان میهمان خارجیش (ولفگانگ باسمن - آندراس فرمسی و مارتین دراله) برای تماشاگران خود به ارمغان آورد. به ویژه هنگامی پدر و فرزند دوازده ساله اش به اجرای دوئت ویلن پرداختند که معصومیت چهره ی سارا خاوند و مهربانی فرزاد خاوند به آن لحظات آنچنان زیبایی بخشید که براستی Bravo حقشان است! 

اجازه بدهید در همین فرصت از قشر صنعتی بخواهم که با هنر همکاری کنند و به آن اعتماد داشته باشد تا با پشتیبانی آنان راه سخت برپایی کنسرت در ایران اندکی هموار تر شود. 

شب خوبی بود، جای شما خالی... 

در پُُست بعدی، به گزارشی از کنسرت گروه کامکارها خواهم پرداخت. ضمنا این خبر خوش را نیز بدهم که در شیراز اینطور که معلوم شد برنامه های بسیار فراوانی چه داخلی و چه خارجی در راه است.  

به یاری خداوند